Araya ekleme kaybı neyi ölçer
Araya ekleme kaybı (IL), bir bileşen bağa eklendiğinde kaybedilen optik gücdür ve desibel ile ifade edilir. Bir patch cord için neredeyse tamamı iki uçtaki, iki ferrulün bir adaptörde buluştuğu bağlantılardan gelir. Fiber çekirdekleri arasındaki küçük yan kaymalar, bir hava boşluğu, uç yüz çizikleri veya kiri ve iki fiber arasındaki mod alan çapı farkının hepsi ışığı çekirdekten saçar. Patch corddaki fiber uzunluğu buna kıyasla neredeyse hiçbir şey eklemez.
Kayıp arayüzde oluştuğu için bir eşleşmiş çifte aittir: aynı konnektör hassas bir referans konnektörle karşılaştırıldığında bir değeri, başka bir partiden rastgele bir konnektörle karşılaştırıldığında başka bir değeri ölçebilir. IEC 61753-1 sınıflandırma sisteminin ardındaki ana fikir budur.
IEC 61753-1 araya ekleme kaybı sınıfları
IEC 61753-1, rastgele eşleşme için araya ekleme kaybı sınıfları tanımlar; yani sınıfın herhangi bir konnektörü, yalnızca referans bir cordla değil, aynı sınıfın herhangi bir diğer konnektörüyle eşleşebilir. Her sınıfın iki parçası vardır: çok sayıda rastgele eşleşme üzerinden bir ortalama ve eşleşmelerin en az %97'sinin karşılaması gereken bir azami. Konnektör üreticilerinin standarttan verdikleri şekliyle sınıflar:
| IL sınıfı | Tek modlu (1310/1550/1625 nm) | Multimode (850 nm) |
|---|---|---|
| A sınıfı | İleride çalışma konusu (henüz tanımlı değil) | İleride çalışma konusu |
| B sınıfı | Ortalama en fazla 0,12 dB; en az %97 en fazla 0,25 dB | Ortalama en fazla 0,3 dB; en az %97 en fazla 0,6 dB |
| C sınıfı | Ortalama en fazla 0,25 dB; en az %97 en fazla 0,50 dB | Ortalama en fazla 0,5 dB; en az %97 en fazla 1,0 dB |
| D sınıfı | Ortalama en fazla 0,50 dB; en az %97 en fazla 1,0 dB | İleride çalışma konusu |
Araya ekleme kaybı sınıfları geri dönüş kaybı sınıflarıyla tek bir kodda birleşir. B2, 2. sınıf RL'li (alışılmış UPC düzeyi) B sınıfı IL demektir; C1, 1. sınıf RL'li (APC düzeyi) C sınıfı IL demektir. Geri dönüş kaybı UPC ve APC cilası yazımızda ele alınır.
Bir test etiketini okumak
Fabrikaların çoğu her patch cordu bir referans corda karşı test eder ve sonucu bir etikete veya test föyüne basar. İşe yarar bir etiket veya kayıt şunları gösterir:
- cordun seri numarası veya parti kodu; kayıt izlenebilsin diye;
- test edilen her uçta ve dalga boyunda araya ekleme kaybı; örneğin tek modlu için 1310 ve 1550 nm;
- her uçta geri dönüş kaybı;
- test yöntemi, referans cord sınıfı ve kullanılan cihaz.
Bir partideki her corda aynı değeri basan veya iki uçlu bir cordun yalnızca bir ucunu gösteren etiketlere dikkat edin. Bunlar etiketin ölçülüp değil, seri basıldığının işaretleridir. Sevkiyattan önce ekipimiz bir numune etiketiyle fabrikanın test kaydını karşılaştırır ve bağımsız kontrolün kararlaştırıldığı yerde birkaç cordu yeniden ölçer; süreç test ve muayene sayfasında anlatılır.
Konnektör kaybını bağ bütçesinde kullanmak
Tasarımcılar bağ boyunca kayıpları toplar ve toplamı alıcı-vericilerin güç bütçesiyle karşılaştırır. Parçalar kilometre başına kablo zayıflaması, her ek ve her eşleşen konnektör çiftidir. Eski TIA-568 planlama değerleri eşleşen konnektör çifti başına 0,75 dB ve füzyon ek başına 0,3 dB tanırdı; bunlar muhafazakâr tasarım paylarıdır ve güncel uygulama, mevcutsa kablo üreticisinin ve konnektör üreticisinin şartnamesini kullanmaktır. Genel bir pay yerine sınıflandırılmış bir konnektör şartnamesi, ayırıcılar ve birçok yama noktası olan FTTH ağları gibi uzun veya konnektör yoğun bağlarda pay geri kazanır.
Basit bir kıyaslama etkiyi gösterir. Dört eşleşen konnektör çiftli bir tek modlu bağ alın. Eski 0,75 dB çift başına payla konnektörler için tek başına 3,0 dB bütçelenir. Tüm konnektörler C sınıfına şart edilirse rastgele eşleşme başına ortalama en fazla 0,25 dB'dir; beklenen toplam yaklaşık 1,0 dB olur; ne var ki tasarımcı en kötü durum için çift başına 0,50 dB'lik %97 azamini de göze almalıdır; bu da 2,0 dB verir. Her iki durumda da sınıflandırılmış şartname, daha uzun bir güzergâha veya ek bir yama noktasına harcanabilecek payı serbest bırakır. Hangi temelin kullanılacağına cord tedarikçisinin değil, tasarımcının karar vermesi gerekir ve sonuç her zaman alıcı-verici föyü ve operatörün kendi tasarım kurallarıyla kontrol edilmelidir.
Kablo zayıflaması için G.652 tablolarındaki kablolanmış fiber limitleri G.652.D tek modlu için 1310 nm'de 0,4 dB/km ve 1550 nm'de 0,3 dB/km'dir; ürün değerleri föye göredir. Ekler ve paylar dâhil tam yöntem fiber zayıflaması yazımızda kurulur.
Kaybı artıranlar ve bir cord nasıl şart edilir
Yüksek araya ekleme kaybı genellikle kısa bir neden listesinden gelir: uç yüzdeki kirlilik, kötü ciladan çizikler veya çukurlar, yapıştırıcı kalıntısı, ferrul veya fiber çekirdek kayması, bootun içinde bükülmüş veya çatlamış fiber ve uyuşmayan fiber tipleri; örneğin multimode bir cordun tek modlu ekipmana eşleştirilmesi. Corddaki bükülmeye duyarlı G.657 fiber, sıkı yönlendirmeden doğan kayıpları azaltır; yoğun panolarda yardım eder; bakınız G.652.D ve G.657.
Bir patch cord şartnamesi, "düşük kayıp" gibi muğlâk bir ifade yerine araya ekleme kaybı ve geri dönüş kaybı sınıfını, örneğin tek modlu UPC için IEC 61753-1 B2 sınıfını belirtmelidir. Her uçtaki konnektör tipini ve cilayı, fiber tipini, cord çapını ve jaketi, uzunluğu ve cord başına test kayıtları istenip istenmediğini ekleyin. FTTH abone kablo ve patch cord sayfamızdaki referans cord'lar 2,0 ve 3,0 mm SC ve LC simpleks olarak bulunur.
Daha yüksek sınıflar daha çok cila kontrolü ve daha seçici bileşen ister; bu da fiyata ve bazen teslim süresine yansır. Birçok proje genel yamalar için C sınıfını şart eder, B sınıfını çok bağlantılı veya dar bütçeli bağlar için ayırır. MOQ, uzunluk karışımı ve teslim süresi her sipariş için yazılı teyit edilir; teklif formunda tekliflerin aynı temelde kıyaslanabilmesi için sınıf ve test kayıt alanları vardır.