การลดทอนสัญญาณคืออะไร
การลดทอนสัญญาณคือการลดลงของกำลังแสงเมื่อแสงเดินทางผ่านไฟเบอร์ วัดเป็นเดซิเบล เพราะเดซิเบลเป็นสเกลลอการิทึม ความสูญเสียตลอดลิงก์จึงนับรวมกันตรง ๆ: ช่วงสายหนึ่งช่วง จุดเชื่อมไม่กี่จุด และคู่หัวต่อสองคู่ สามารถรวมเป็นความสูญเสียรวมระหว่างตัวส่งกับตัวรับ สำหรับสาย ตัวเลขให้ต่อกิโลเมตร เป็น dB/km ที่ความยาวคลื่นที่ระบุ ความสูญเสีย 3 dB แปลว่าแสงหายไปราวครึ่งหนึ่ง 10 dB แปลว่าเหลือราวหนึ่งในสิบ
ข้างในแก้ว ความสูญเสียมาจากการกระเจิงและการดูดกลืนเป็นหลัก ทั้งคู่ขึ้นกับความยาวคลื่น เหตุผลที่ไฟเบอร์ซิงเกิลโหมดถูกอ้างที่ 1310 และ 1550 nm และบ่อยครั้ง 1383 และ 1625 nm ส่วนมัลติโหมดที่ 850 และ 1300 nm บนความสูญเสียในตัวยังมีผลจากการติดตั้ง: การดัดมหภาคเมื่อไฟเบอร์ถูกม้วนแน่นเกิน การดัดจุลภาคเมื่อถูกบีบ และความสูญเสียที่ข้อต่อทุกจุด ส่วนในตัวถูกกำหนดโดยผู้ผลิตไฟเบอร์ ส่วนที่เหลือถูกกำหนดโดยดีไซน์สายและช่างติดตั้ง
ตัวเลขใดเขียนลงใบสเปกได้
ผู้ซื้อมักถูกแสดงตัวเลขการลดทอนตัวเดียวในข้อความการตลาด ควรรู้ว่าตัวเลขที่ตรงไปตรงมามาจากไหน โดยมีสามชนิด:
| แหล่ง | ค่า | วิธีใช้ |
|---|---|---|
| ค่าจำกัดไฟเบอร์ในสายของตาราง G.652 (ซิงเกิลโหมด) | 0.4 dB/km ในช่วง 1310 ถึง 1625 nm; 0.3 dB/km ที่ 1550 nm | เพดานอ้างอิงสำหรับไฟเบอร์ G.652.D ในสาย |
| ค่าวางแผน TIA-568 รุ่นเก่า (ไฟเบอร์ในสาย) | มัลติโหมด 3.5 dB/km ที่ 850 nm, 1.5 dB/km ที่ 1300 nm; ซิงเกิลโหมด 1.0 dB/km ในอาคาร, 0.5 dB/km กลางแจ้ง | วางแผนแบบอนุรักษ์นิยมเมื่อไม่มีสเปกสาย |
| ชีตข้อมูลและรายงานบับเบิลของผู้ผลิตสาย | ตามชีตข้อมูล ต่อไฟเบอร์ ต่อความยาวคลื่น | ค่าที่คำสั่งซื้อถูกยอมรับเทียบด้วย |
สองแถวแรกเป็นค่าอ้างอิง แถวที่สามคือสิ่งที่คุณซื้อ ศูนย์จัดหาเขียนการลดทอนสูงสุดต่อความยาวคลื่นจากชีตข้อมูลที่ยืนยันแล้วลงใบสเปก และตรวจรายงานบับเบิลเทียบก่อนส่งมอบ ตัวเลขที่ปรากฏบนเว็บไซต์แต่ไม่ปรากฏบนชีตข้อมูลหรือรายงานทดสอบ ไม่มีค่าทางสัญญา
จุดเชื่อมและหัวต่อ
จุดเชื่อมฟิวชันทุกจุดและคู่หัวต่อที่จับกันทุกคู่เพิ่มความสูญเสีย ค่าวางแผน TIA-568 รุ่นเก่ายอม 0.3 dB ต่อจุดเชื่อม และ 0.75 dB ต่อคู่หัวต่อจับ ใช้สเปกของผู้ผลิตสายหรือองค์ประกอบเมื่อมีให้ จุดเชื่อมภาคสนามที่ดีมักต่ำกว่าค่าวางแผน แต่ค่าวางแผนมีไว้เพื่อให้ลิงก์ยังเดินเมื่อบางจุดไม่ดี
สำหรับหัวต่อ IEC 61753-1 นิยามเกรดความสูญเสียแทรก (insertion loss) เป็นค่าทางสถิติเหนือการจับแบบสุ่ม สำหรับซิงเกิลโหมด เกรด B หมายถึงเฉลี่ยไม่เกิน 0.12 dB โดยอย่างน้อย 97% ของการจับไม่เกิน 0.25 dB เกรด C หมายถึงเฉลี่ยไม่เกิน 0.25 dB เกรด return loss วางเคียงกัน: เกรด 1 อย่างน้อย 60 dB เมื่อจับ ตรงกับขัดแบบ APC และเกรด 2 อย่างน้อย 45 dB ตรงกับ UPC คู่มือความสูญเสียแทรก patch cordและคู่มือUPC เทียบ APCพูดต่อให้ลึกกว่า
งบการสูญเสียอย่างง่าย
งบการสูญเสียรวมความสูญเสียที่คาดไว้แล้วเทียบกับสิ่งที่ออปติกทนได้ สองตัวอย่างข้างล่างใช้เฉพาะค่าอ้างอิงข้างบน เพื่อโชว์วิธี ดีไซน์จริงใช้ชีตข้อมูลของสาย หัวต่อ และทรานซีฟเวอร์ที่เลือก พร้อมค่าเผื่อที่เจ้าของเครือข่ายกำหนด
| รายการ | เส้นทางซิงเกิลโหมด 12 km ที่ 1310 nm | ลิงก์ OM4 300 m ที่ 850 nm |
|---|---|---|
| สาย | 12 km x 0.4 dB/km = 4.8 dB | 0.3 km x 3.5 dB/km = 1.05 dB |
| จุดเชื่อม | 6 x 0.3 dB = 1.8 dB | ไม่มี |
| คู่หัวต่อ | 2 x 0.75 dB = 1.5 dB | 2 x 0.75 dB = 1.5 dB |
| ความสูญเสียรวมที่คาด | 8.1 dB | 2.55 dB |
| เทียบกับ | งบกำลังออปติกหักค่าเผื่อ ตามชีตข้อมูล | งบความสูญเสียออปติกและระยะสำหรับ OM4 ตามชีตข้อมูล |
สองบทเรียนตามมา บนเส้นทางซิงเกิลโหมดยาว ความสูญเสียของสายครองบท สเปกการลดทอนสายและจำนวนจุดเชื่อมจึงขับงบ ที่ 1550 nm เส้นทางเดียวกันใช้ 0.3 dB/km และจบต่ำกว่า บนลิงก์มัลติโหมดสั้น หัวต่อครองบท และขีดจำกัดมักเป็นแบนด์วิดท์กับระยะของออปติก ไม่ใช่ความสูญเสีย คู่มือซิงเกิลโหมดเทียบมัลติโหมดอธิบายว่าเกรด OM ถูกนิยามด้วยแบนด์วิดท์เพราะเหตุใด
อะไรเพิ่มความสูญเสียหลังสายออกจากโรงงาน
สายที่ผ่านการทดสอบบับเบิลยังให้ลิงก์แย่ได้ สาเหตุทั่วไปเป็นเรื่องกล และเกิดบนไซต์ ไฟเบอร์ถูกม้วนแน่นเกินในปิดจุดเชื่อมและกล่องผนัง เพิ่มความสูญเสียดัดมหภาค ซึ่งปรากฏชัดที่ 1550 และ 1625 nm ไฟเบอร์กันดัด G.657 ลดเรื่องนี้ แต่ไม่ยกเลิกความจำเป็นของถาดที่ถูกต้อง สายที่ถูกดึงเกินพิกัดแรงดึงหรือถูกบีบใต้แคลมป์และรัดสาย เพิ่มความสูญเสียดัดจุลภาคหรือข้อบกพร่องจุด ผิวปลายหัวต่อสกปรกเป็นสาเหตุบ่อยของความสูญเสียสูงบนลิงก์สั้น การเช็ดและตรวจหัวต่อก่อนจับใช้เวลาไม่กี่วินาที
การจัดการบับเบิลก็สำคัญ บับเบิลที่ตกจากรถบรรทุกหรือเก็บพาดขอบข้าง อาจเสียหายชั้นนอก และปลายสายที่ปล่อยไม่ปิดผนึกดูดน้ำเข้า ศูนย์จัดหาขอให้โรงงานปิดผนึกสองปลาย เหลือปลายในที่เข้าถึงได้สำหรับทดสอบ และบันทึกเลขบับเบิลบนรายงานทุกฉบับ ผลภาคสนามจึงสืบย้อนไปโรงงานได้ ผู้รับเหมาจึงเทียบล่องหน OTDR ไซต์กับล่องหนโรงงานของบับเบิลม้วนเดียวกัน และเห็นเร็วว่าความสูญเสียเกิดก่อนหรือหลังส่งมอบ
ความสูญเสียถูกวัดและยอมรับอย่างไร
ที่โรงงาน การลดทอนถูกวัดต่อไฟเบอร์บนบับเบิลแต่ละม้วน มักด้วย OTDR ซึ่งเผยข้อบกพร่องจุดตลอดความยาวด้วย ในภาคสนาม ลิงก์ที่ติดตั้งถูกทดสอบจากปลายถึงปลายด้วยแหล่งแสงกับเครื่องวัดกำลัง และด้วย OTDR สำหรับเส้นทางยาว เมื่อไฟเบอร์ MFD ต่างกันถูกเชื่อม เช่น แกนกลาง G.652.D เข้าดรอป G.657 ค่า OTDR ทางเดียวอาจแสดงกำไรเท็มหรือความสูญเสียพองโตที่จุดเชื่อม การทดสอบจากสองปลายและเฉลี่ยคือแนวปฏิบัติทั่วไป คู่มือรายงานทดสอบ OTDRแจกแจงสิ่งที่รายงานบับเบิลควรมี และหน้าการทดสอบและตรวจสอบอธิบายว่าศูนย์จัดหาตรวจรายงานก่อนส่งมอบอย่างไร
เขียน RFQ ให้ระบุความยาวคลื่นที่เครือข่ายใช้ การลดทอนสูงสุดต่อความยาวคลื่นที่คุณยอมรับสำหรับสาย ความยาวบับเบิล และรูปแบบรายงานที่ต้องการ แบบฟอร์มขอใบเสนอราคามีช่องแต่ละอย่าง